06
Dec
सधैं जस्तै पूर्वबाट घाम रातो भएर उदाउँदै थियो । चराहरुको बिहानी हल्लाखल्ला उस्तै थियो । माछापुच्छ्रे हिमालको काल्पनिक बाघ अन्नपूर्ण तर्फ उफ्रन लागे जस्तो देखिन्थ्यो । भरखरै पुछेको ऐना जस्तै कञ्चन देखिएको आकास क्षितिज पारीसम्म एकनासले निलो थियो । ‘हैन आकाशले बादल कता लुकाउँछ कहिले काहीँ ?’ सफा गगनतर्फ हेर्दा मनमा उठ्ने प्रश्न हो यो । लालुपातेले फूलेर पोखरा सिंगार्ने काममा सक्रिय सहभागिता जनाएको थियो । दुई दिन अगाडीको झरीले सडकको धुलो समेत पखालेको थियो । त्यसैले धोबीले पिटीपिटी धोएर सुकाएका बस्त्र जस्तै थिए बाटाहरु । निर्मल थियो फेवाको जल । लाग्थो निकै प्रफुल्ल छ पोखरा । तर, करिव दुई…
